Spokojne jutro

Z Niepokalaną
... ufajmy Opatrzności Bożej Lato 2(26) 2001

SPOKOJNE JUTRO Jolanta Piasecka

Czy grozi mi utrata pracy? Czy moja córka będzie z nim szczęśliwa? Czy ojciec wyzdrowieje? Czy w najbliższym czasie czeka mnie podwyżka? To niektóre z pytań, na jakie szukamy odpowiedzi w horoskopach i wróżbach. Chcemy wiedzieć, co nas czeka w przyszłości. Chcemy po prostu być spokojni o swoje jutro.

Rozpacz niepewności

Chęć poznania przyszłości towarzyszy człowiekowi od zawsze. Ta ciekawość stała się udziałem pierwszych rodziców w biblijnym raju, których wąż skusił wizją poznania dobra i zła i zrównania się z Bogiem (por. Rdz 3,5). Swoją pyszną ciekawość okupili wygnaniem z raju i skazaniem na niepewność jutra.

To poczucie niepewności człowiek stara się minimalizować na różne sposoby, m.in. dając wiarę, że jego los został zapisany w gwiazdach, na dłoni lub w sekwencji kart. Niestety, nie zdaje sobie sprawy, że tak naprawdę poddaje się tej samej pokusie, której ulegli pierwsi rodzice. Co więcej, przyjmuje martwy determinizm. Tymczasem postawa chrześcijańska w tym, co dotyczy przyszłości, polega na odrzuceniu wszelkiej niezdrowej ciekawości i na ufnym powierzeniu się Opatrzności - stwierdza Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK 2115).

Współczesnemu człowiekowi trudno jest także pogodzić się z prawdą, że nie jest on panem tajemnicy swojego życia. Nie on decyduje o czasie poczęcia i nie on wyznacza moment wydania ostatniego tchnienia. Kuszony chęcią panowania nad czasem i historią sięga do różnych praktyk przepowiadania przyszłości (KKK 2116), nie zgadzając się na ufne przyjęcie życia jako daru.

Zaufanie Opatrzności

Boża Opatrzność ma rysy zatroskanego i miłującego Ojca. On pozostawił człowiekowi przykazania, by ukierunkować jego wolność. Potrafi również pisać na krzywych liniach ludzkiego losu, wykorzystując zło dla wyprowadzenia dobra. Co więcej, uzdalnia człowieka do twórczego znoszenia przeciwności i dba o jego potrzeby doczesne.

Ufne powierzenie się Opatrzności to przede wszystkim wiara w miłość i mądrą troskę Boga, który powołał człowieka do istnienia. To także odkrycie prawdy, że Bóg stworzył człowieka jako osobę rozumną i wolną, zdolną do współpracy z Nim i do wzięcia odpowiedzialności za swoje życie. Dlatego żaden horoskop czy wróżba nie może odpowiedzieć na pytanie o koleje ludzkiego życia i jego sens. Odpowiedzi takiej człowiek powinien szukać odkrywając prawdę o sobie i o Bogu.

Odpowiedź ta jest nieustannie wypowiadana z uprzedzającą miłością i wszechogarniającą mądrością osobowego Boga, któremu po prostu na nas zależy. "Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swojego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne" (J 3,16). "Najpełniejszym objawieniem Bożej Opatrzności jest Jezus Chrystus" (W. Granat). W Nim Bóg wypowiedział ostateczne Słowo na temat tajemnicy świata, życia i człowieka. W Nim też Opatrzność realizuje się w sposób najwyższy, najbardziej kochający i najmądrzejszy.