|
Z
Niepokalaną
... pełnimy uczynki
miłosierdzia Lato
2(34) 2003
Iskra, która rozpala ogień... / Wincenty Łaszewski
W ostatnim czasie marianie z Prowincji św. Stanisława Kostki w Stanach
Zjednoczonych podjęli ważną decyzję: zaangażować się bezpośrednio w rozpowszechnianie orędzia Miłosierdzia Bożego w krajach dalekiej Azji. Ich poprzednicy, tacy jak ks. Jarzębowski czy ks. Pełczyński, nieśli nowinę o Miłosierdziu Bożym głównie do mieszkańców Ameryki. Gdy ten kontynent został pozyskany dla orędzia przekazanego św. Faustynie, nadeszła pora, by “nie chować światła pod korcem” (por. Mt 5,15) i podzielić się dobrą nowiną o miłosierdziu z Azją.
“Azjatycka krucjata” odbyła się pod koniec 2002 r. W ciągu 18 dni jej uczestnicy odwiedzili Guam, Filipiny, Malezję, Singapur i Indie. Krucjacie przewodniczył ks. Serafin Michalenko MIC – autorytet w dziedzinie kultu Miłosierdzia Bożego, a towarzyszyli mu: Bryan Thacher i Gretchen Robens, liderzy Eucharystycznych Apostołów Miłosierdzia Bożego, oraz Francis Bourdon, dyrektor wykonawczy Centrum Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich w Stockbridge.
Powszechny głód miłosierdzia
“Orędzie o Bożym Miłosierdziu jest znane, przyjęte i cenione w najdalszych zakątkach świata” – mówił ks. Serafin po powrocie do Stockbridge. Jego zdaniem wszędzie wyczuwa się ogromny głód Bożego Miłosierdzia.
Uwaga ks. Michalenki jest niezwykle ciekawa. Wspomniane przez niego powszechne zainteresowanie orędziem o Miłosierdziu Bożym jest wyrazem tego, co w teologii nazywamy sensus fidei – zmysłem wiary. Ludzkie serca pragną doświadczenia Boga, który przebacza, kocha miłością bezwarunkową, daje szansę rozpoczęcia wszystkiego od nowa, a także uczy, że można budować świat zgodny z najgłębszą potrzebą ludzkiej duszy: świat pomocnej dłoni, sprawiedliwości, pojednania i przebaczenia. Dodajmy, że owa wrażliwość na Miłosierdzie Boże jest szczególnie wyraźna w kulturach otwartych w sposób naturalny na nadprzyrodzoność, które można by przeciwstawić “anglosaskiemu i niemieckiemu kręgowi kulturowemu”, gdzie wszystko opiera się na racjonalnych przesłankach, logice i dedukcji. Pisał o tym kard. J. Ratzinger, Prefekt Kongregacji Doktryny Wiary przy okazji ujawnienia tzw. trzeciego sekretu fatimskiego.
Dlatego można się spodziewać, że kult Miłosierdzia Bożego ogarnie kraje Azji jak ogień. Podczas Krucjaty myśl tę wyrażał symbol świecy zapalanej na początku każdego spotkania z azjatyckimi czcicielami Miłosierdzia Bożego. Płomień
przywieziony z Narodowego Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Stockbridge był symbolem “iskry miłosierdzia, która rozpala na świecie ogień miłosierdzia”. W krajach Azji ogień ten ogrzewa już miliony serc.
Ilustracją ogromnego rozwoju kultu Miłosierdzia Bożego w Azji są Filipiny. Obraz Jezusa Miłosiernego jest tam tak popularny, że można go zobaczyć na lotniskach, ulicznych bilbordach, w sklepach, a nawet w urzędach państwowych. W ciągu ostatnich 3 lat powstało tam kilkaset Wieczerników modlitwy Eucharystycznych Apostołów Miłosierdzia Bożego.
W kręgach kulturowych otwartych w sposób naturalny na Boga istnieje jednak poważne niebezpieczeństwo zatrzymania się ludzi na spontanicznej, niepogłębionej pobożności, bez potrzeby duchowej formacji. Zespół ks. Serafina był tego świadomy. Członkowie Krucjaty osobiście przekonali się, że azjatyccy czciciele Miłosierdzia Bożego potrzebują pogłębionej formacji i dostępu do materiałów (wielu z nich nie ma nawet dostępu do Dzienniczka św. Faustyny). Już w czasie podróży zaczęto organizować sieć dystrybucji. Czasem drogi propagowania Miłosierdzia Bożego wyglądają bardzo egzotycznie, jak np. na Filipinach, gdzie udało się nawiązać kontakt z pewnym właścicielem sieci sklepów warzywnych, który będzie w nich rozprowadzał otrzymane ze Stanów
Zjednoczonych książki, foldery i ulotki.
Fakty i świadectwa
Miłosierdzie Boże zapuściło głęboko swe korzenie w tych dalekich miejscach świata. Oto garść najważniejszych faktów:
* w Guam niemal wszyscy katolicy znają już orędzie i nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego; w wielu parafiach celebruje się uroczyście Niedzielę Miłosierdzia; w miejscowości Umatac istnieje kaplica wieczystej adoracji pw. Miłosierdzia Bożego; specjalna Msza św. w miejscowej katedrze, odprawiona w ramach Krucjaty, przyciągnęła 3-krotnie więcej wiernych niż oczekiwano (było ich 650).
* Na Filipinach kult Miłosierdzia Bożego rozwija się dynamicznie od 80. lat. W kraju tym istnieje Narodowe Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, nawiedzane w każdą niedzielę przez kilka tysięcy pielgrzymów; podczas ubiegłorocznej Niedzieli Miłosierdzia uroczyście intronizowano obraz Miłosierdzia Bożego do pałacu prezydenta Glirii Arroyo.
* W islamskiej Malezji pewna kobieta, Molly Limm, całym sercem oddała się propagowaniu orędzia Miłosierdzia Bożego. Kupiła dom, w którym teraz mieści się Wydawnictwo Miłosierdzia Bożego, jest on też miejscem spotkań i modlitwy; styczniowa Konferencja Biskupów Malezji omawiała m.in. sprawę szerzenia orędzia Miłosierdzia Bożego w tym kraju.
* W Indiach Misjonarki Miłości (zgromadzenie założone przez Matkę Teresę) okazały się czcicielkami i apostołkami Miłosierdzia Bożego - codziennie o godz. 15.00 odmawiają koronkę do Miłosierdzia Bożego przy grobie swej Założycielki, interesują się ideą Eucharystycznych Apostołów Miłosierdzia Bożego, pobożność sióstr wywiera ogromny wpływ na rzesze chrześcijańskich Hindusów, z których wielu zna i praktykuje nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego.
Nie ma cienia wątpliwości: wiek XXI będzie należał do Miłosierdzia Bożego. Dziś nie jest to już tylko proroctwo odwołujące się do nieokreślonej przyszłości: “Miłosierdzie Boże zatriumfuje nad całym światem i czczone będzie przez wszystkie dusze” (Dz, 1769). Ono zaczyna spełniać się na naszych oczach! Zapowiadają to liczne jaskółki wielkiej odnowy chrześcijaństwa przez rozpowszechnianie się w świecie nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego.
|
