|
Z
Niepokalaną
... stajemy
się misjonarzami
Wiosna 1(45) 2006
Misja marianów w Kamerunie / ks. Krzysztof Pazio MIC
Rozpoczęliśmy swą posługę misyjną w Kamerunie w 1999 r. na zaproszenie biskupa diecezji Doumé-Abong Mbang - Jana Ozgi. Do Doumé przyjechali dwaj księża: Franciszek Filipiec i Ryszard Górowski. W pierwszych dwóch latach nasza praca była skoncentrowana na bezpośredniej pomocy miejscowemu biskupowi w odbudowie duchowej i materialnej diecezji. Ksiądz Franciszek podjął posługę wikariusza generalnego diecezji i rektora niższego seminarium. Natomiast ks. Ryszard został proboszczem parafii katedralnej.
W 2002 r. objęliśmy opuszczoną misję w Atoku. Kościół zastaliśmy zaniedbany i brudny. Wokół, a nawet w samej świątyni, przechadzały się kozy i świnie. Nie było też sali, która mogłaby być miejscem spotkań i animacji. Po niespełna 3 latach naszego pobytu misja w Atoku zmieniła się nie do poznania. Kościół został gruntownie odremontowany, teren misji ogrodzony i starannie zagospodarowany, wybudowano centrum parafialne, w którym mieści się biuro, sala konferencyjna oraz sala dla młodzieży. Obok powstały dwa „boukaru”, w których mogą się odbywać spotkania różnych grup istniejących przy parafii. Powstał również dom formacyjny dla celów naszego Zgromadzenia. Pracami remontowo-budowlanymi zajmował się ks. Górowski.
Patrząc na niską moralność chrześcijan (przypadki poligamii, nieuregulowane sytuacje małżeńskie, dzieci bez ojców lub matek, często nieznający ich wcale), Biskup zlecił nam głoszenie kultu Miłosierdzia Bożego w parafii i diecezji. W święto Miłosierdzia Bożego 2004 r. odbyła się uroczystość ogłoszenia kościoła w Atoku jako diecezjalnego sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Podczas Eucharystii odsłonięto obraz Jezusa Miłosiernego, pobłogosławiony przez Jana Pawła II w Rzymie. Za propagowanie kultu Miłosierdzia Bożego w diecezji Doumé jest odpowiedzialny ks. Filipiec. W 2005 r. diecezja obchodziła jubileusz 50-lecia istnienia. Z tej okazji bp Ozga zawierzył wszystkie parafie diecezji Miłosierdziu Bożemu.
Do misji Atok należy 25 wiosek, które tworzą parafię Miłosierdzia Bożego, liczącą ok. 1800 katolików oraz ok. 1000 osób, które nie są ochrzczone, ale identyfikują się z Kościołem katolickim. Dwie wioski znajdują się po przeciwnej stronie rzeki Nyog; dopływa się do nich łódką. Oprócz kościoła parafialnego w Atoku do misji należą 22 kaplice dojazdowe w wioskach; wierni gromadzą się tam na niedzielne celebracje i tygodniowe katechezy oraz średnio raz na 2 miesiące odprawiana jest dla nich Msza św.
W 2004 r. odwiedziliśmy wszystkie domy katolików na terenie naszej parafii. Bardziej poznaliśmy warunki ich życia, także problemy związane z codziennością, a zwłaszcza z życiem religijnym. Założyliśmy karty rodzinne i osobowe, których analiza dała nam realny obraz parafii i pomogła w opracowaniu programu duszpasterskiego.
Najpoważniejszym problemem duszpasterskim jest ignorancja sakramentu małżenstwa przez tutejszych chrześcijan. Na ok. 400 „małżeństw” tylko 50 żyje w związku sakramentalnym. Około 40 to związki poligamiczne, a ponad 200 - wolne. Wobec takiej sytuacji duży akcent kładziemy na głoszenie nauczania Kościoła dotyczące małżeństwa i rodzinny.
Innym ważnym polem działalności duszpasterskiej jest formacja katolicka dzieci i młodzieży. Młodzież ma swoje comiesięczne sesje w każdy ostatni weekend miesiąca, odbywające się w innej wiosce; gromadzi się na nich 60-120 osób. Raz do roku młodzież uczestniczy w diecezjalnej pielgrzymce do Sanktuarium Matki Bożej Nadziei w Nguelemendouka oddalonego od Atoku ok. 150 km. Organizujemy również sesje powołaniowe dla chłopców, którzy pragną poświęcić swoje życie Chrystusowi. Powołania tubylcze są dla nas znakiem błogosławieństwa od Pana i potwierdzeniem naszej obecności w Kamerunie.
Duszapasterstwo dzieci obejmuje ponad 500 dzieci uczestniczących w katechizacji oraz ponad 200 należących do Cop-Monde (Przyjaciel Świata - ruch w Kościele katolickim skupiający dzieci). W roku 2004/2005 odbyło się w Atoku 5 sesji formacyjnych dla dzieci. Dla wielu z nich była to pierwsza okazja, by opuścić swoją wioskę w buszu (brusie) i spotkać się z równieśnikami w naszym sanktuarium Miłosierdzia Bożego.
Oprócz działalności duszpasterskiej nasza misja prowadzi dzieła charytatywne: pomoc osobom chorym i kalekim, biednym dzieciom i młodzieży w kształceniu – na nowy rok szkolny 2005/2006 opłaciliśmy szkołę 26 osobom i dla 20 zakupiliśmy potrzebne przybory szkolne.
Wszystkie te dzieła możemy realizować tylko dzięki pomocy naszych dobrodziejów i przyjaciół misji. Chciałbym w imieniu naszej wspólnoty: ks. Krzysztofa Pazio, ks. Franciszka Filipca, ks. Ryszarda Górowskiego i ks. Grzegorza Myłka, jak też tutejszych katolików - podziękować wiernym z parafii mariańskich w Polsce (Elbląg, Grudziądz, Góra Kalwaria, Warszawa-Stegny i Marymont) oraz z parafii w Węgrowie i Kwidzynie, którzy w czasie animacji misyjnych złożyli ofiary na potrzeby naszej misji w Kamerunie. Codziennie pamiętamy o naszych przyjaciołach i dobroczyńcach w modlitwie.
Zapraszamy do wsparcia misji mariańskich w Kamerunie,
zarówno modlitwą, jak i materialnie.
Ofiary pieniężne można przesyłać na konto Centrum SPM,
z napisem: KAMERUN.
|
