BRACTWO SZKAPLERZNE

Historia szkaplerza Niepokalanego Poczęcia

Szkaplerz (nazwa wywodzi się od scapula - z łac. ramię, bark, plecy) jest to ubiór złożony z dwóch szerokich prostokątów materiału, bez rękawów, wkładany przez głowę na habit. Stanowi część stroju zakonnego niektórych zakonników, np. benedyktynów czy dominikanów. Czasem do szkaplerza przyszyty jest kaptur, na Wschodzie zwany analobo. Strój ten został wprowadzony w V w. przez św. Benedykta jako scapolare propter opera - fartuch, który chronił habit na czas fizycznej pracy. Z czasem ów scapolare ulegał przeobrażeniu. Przestał być też odzieniem ochronnym; pozostał symbolem, znakiem poświęcenia się Bogu. 
W średniowieczu, kiedy wielu ludzi świeckich chciało w jakiś sposób uczestniczyć w duchowym życiu zakonów, zaczęły powstawać trzecie zakony, konfraternie, oblaci i inne stowarzyszenia. Znakiem przyjęcia do duchowej wspólnoty stało się nałożenie właściwego zakonowi szkaplerza, takiego, jakiego używali zakonnicy. 
Istnieją różne szkaplerze w zależności od tego, z jakim zakonem są związane: "brązowy" - karmelitański (Matki Bożej z góry Karmel), "biały" - trynitarzy (Trójcy Przenajświętszej), "czarny" - serwitów (Matki Bożej od Siedmiu Boleści), "niebieski" - Niepokalanego Poczęcia NMP. Początek większości z nich łączy się z objawieniami Matki Najświętszej, zalecającej danemu zakonowi propagowanie określonego rodzaju szkaplerza. Najstarszy ze szkaplerzy - Trójcy Przenajświętszej - jest datowany na 1200 r., karmelitański - z 1251. 
Kościelna aprobata szkaplerza odnosi się do samej praktyki noszenia go i związanej z nim pobożności. 
Początkowo szkaplerze wykładano na wierzchnią odzież lub na zbroję. Z upływem wieków, kiedy pobożność z zewnętrznej, ostentacyjnej, stawała się bardziej dyskretna, szkaplerz "powędrował" pod ubranie. Jego wymiary z konieczności stawały się coraz mniejsze. Wygląd pozostał jednak ten sam: dwa kawałki materiału połączone tasiemkami, wkładane przez głowę, czasem ozdabiane haftem lub malowidłem. Szkaplerz był ukryty przed wzrokiem innych. 
Szkaplerz był zawsze nakładany przez osoby do tego upoważnione i zgodnie ze ściśle określoną ceremonią, kończącą się specjalnym błogosławieństwem. Przyjęcie szkaplerza oznacza podjęcie konkretnych zobowiązań. Dnia 6 grudnia 1910 r., dekretem Kongregacji Świętego Oficjum, Pius X zezwolił na zastępowanie każdego szkaplerza medalikiem z wizerunkiem Serca Pana Jezusa i Matki Boskiej. 
Niebieski szkaplerz bierze swój początek w Hiszpanii i jest związany z osobą św. Beatrycze de Silva Meneses (1426-92). W 1484 r. założyła w Toledo Zakon Franciszkanek od Niepokalanego Poczęcia NMP - koncepcjonistek. Jednym z wymogów reguły tego zakonu było noszenie pod białym habitem szkaplerza Niepokalanego Poczęcia. Z czasem wzrasta wśród wiernych popularność tej formy pobożności maryjnej. Wiek później praktyka noszenia szkaplerza Niepokalanego Poczęcia zaczęła się rozpowszechniać we Włoszech, gdzie czcigodna sługa Boża Urszula Benincasa (1547-1618) założyła w 1583 r. Zgromadzenie Oblatek Niepokalanego Poczęcia NMP.
W Neapolu, w święto Ofiarowania Pańskiego w 1617 roku, Urszula po przyjęciu Komunii św. miała widzenie Matki Bożej, odzianej w białą szatę, na którą była narzucona druga szata koloru niebieskiego. Maryja trzymała w swych ramionach Dziecię Jezus. Chrystus objawił jej, że założy ona klasztor, w którym trzydzieści trzy zakonnice będą wiodły życie samotne i odosobnione i będą odziane tak samo jak Najświętsza Maryja Panna, którą w swym widzeniu ujrzała Urszula. Czcigodna Sługa Boża prosiła Jezusa, aby rozciągnął te łaski również na tych, którzy żyjąc w świecie, będą mieli szczególne nabożeństwo do tajemnicy Niepokalanego Poczęcia, zachowają czystość zgodnie ze swym stanem i będą nosili mały, niebieski szkaplerz. Jezus wysłuchał jej prośby i na dowód tego pokazał Urszuli w czasie objawienia mnóstwo aniołów, rozdających niebieskie szkaplerze po całej ziemi. Urszula sporządziła szkaplerze podobne do oglądanych w widzeniu i poprosiła o ich pobłogosławienie, po czym rozdzielała je wiernym. Jeszcze za jej życia praktyka noszenia niebieskiego szkaplerza zaczęła się szybko rozszerzać. Po śmierci Urszuli jej duchowe córki uznały propagowanie tego szkaplerza za specjalną misję swego zgromadzenia. 
W 1633 r. zakon teatynów uznał Oblatki Niepokalanego Poczęcia oraz wspólnotę mniszek, której początek dała wizja czcigodnej Urszuli, za gałęzie swojego zakonu. Od tego momentu obie wspomniane wspólnoty przyjęły nazwę Teatynek od Niepokalanego Poczęcia NNP. Ojcowie teatyni również podjęli się rozpowszechniania szkaplerza Niepokalanego Poczęcia, co zostało prawnie usankcjonowane przez papieża Klemensa X w 1671 r. 
Ojciec Stanisław od Jezusa Maryi Papczyński (1631-1701), założyciel Zgromadzenia Księży Marianów, uznał szerzenie czci Niepokalanego Poczęcia NMP za jeden z głównych celów swojego zakonu. Marianie, podobnie jak koncepcjonistki, nosili szkaplerz pod białym habitem. Zobowiązani na mocy swego powołania do szerzenia czci Niepokalanego Poczęcia Matki Najświętszej, pragnęli również propagować go wśród wiernych. Ojciec Papczyński uzyskał od papieża Innocentego XI przywilej zakładania bractw Niepokalanego Poczęcia NMP przy kościołach mariańskich (1681). Były to bractwa wspomagające dusze cierpiące w czyśćcu, założyciel marianów bowiem łączył kult Niepokalanego Poczęcia NMP z niesieniem pomocy zmarłym. 
Pierwszym marianinem, który zwrócił się do ojców teatynów w Rzymie (1733) z prośbą o udzielenie niezbędnego upoważnienia do propagowania niebieskiego szkaplerza (oni wówczas jako jedyni mieli władzę delegowania innych kapłanów do błogosławienia i nakładania wiernym szkaplerza Niepokalanego Poczęcia NMP), był Czcigodny Sługa Boży o. Kazimierz od św. Józefa Wyszyński (1700-55). Z czasem istniejące przy kościołach mariańskich bractwa Niepokalanego Poczęcia zaczęto także nazywać bractwami szkaplerznymi. 
Dnia 3 lipca 1992 r. marianie uzyskali wieczyste upoważnienie od teatynów do błogosławienia i nakładania szkaplerza Niepokalanego Poczęcia NMP. Z otrzymanym przywilejem związane jest też prawo do udzielania odpustu zupełnego w momencie śmierci wiernym, którzy nosili szkaplerz. 
Zgodnie ze swoją ponad trzywiekową tradycją marianie rozpowszechniają wśród wiernych noszenie wspomnianego szkaplerza jako jedną z form szerzenia czci Niepokalanego Poczęcia NMP i wspierania dusz w czyśćcu cierpiących, których Maryja Niepokalana jest szczególną Wspomożycielką. Dziś do Bractwa Niepokalanego Poczęcia NMP przy Centrum Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich prowincji św. Stanisława należy około 1000 osób.

Szkaplerz i przypisane mu praktyki to, obok różańca, jedna z najstarszych i najbardziej popularnych form nabożeństwa do Matki Najświętszej; zalicza się go do tzw. sakramentaliów. Szkaplerz wiąże się bezpośrednio ze współczesną duchowością maryjną, propagowaną przez papieża Jana Pawła II, czyli z oddaniem się, zawierzeniem, poświęceniem Matce Bożej. Na ten element wskazał już papież Pius XII w 700. rocznicę powstania szkaplerza. 
Szukając biblijnych podstaw teologii niebieskiego szkaplerza można wskazać na teologię szaty, obecną tak w Starym, jak i Nowym Testamencie. Pismo święte naucza, że spotkanie z Bogiem wymagało włożenia specjalnej szaty. Miała ona być czysta, bez skazy, wyprana (por. Wj 19, 10-14; Kpł 14, 9; Lb 19, 7), święta (por. 1 Krn 16, 29; Ps 96, 6), uroczysta (por. Ezd 3, 10). W Księdze Apokalipsy jest mowa o osobach, "co swoich szat nie splamiły" (por. Ap 3, 4), o odzianych w białe szaty (por. Ap 3, 5; 6, 11; 7, 13.14), w szaty płukane we krwi Baranka (por. Ap 22, 14). 
Szkaplerz jest nawiązaniem do tej "nowej" szaty. Ci, którzy go noszą, wyrażają swe pragnienie świętości, trwania w zjednoczeniu z Bogiem, uczynienia całego swego życia liturgią na cześć Pana. 
Szkaplerz ma głębokie znaczenie mistyczne. Jest nawiązaniem do tzw. opiekuńczego płaszcza Madonny, a więc wierzchniej szaty Maryi, którą rozciąga Ona nad ludźmi uciekającymi się do Niej w potrzebie. Mówi już o tym w najstarszej wersji modlitwa (III w.) Pod Twoją obronę, w której znajdują się słowa: "Pod płaszcz Twego miłosierdzia..." W interpretacji mistycznej szkaplerz jest skrawkiem szaty Maryi, otrzymanej z Jej rąk i zapewniającej nieustanną opiekę temu, kto ją nosi. Stąd też zalecenie, aby noszący szkaplerz często odmawiali modlitwę Pod Twoją obronę. 
Niektórzy błędnie rozumieją znaczenie szkaplerza. Chodzi o niebezpieczeństwo przesądów i magii, widzenia w szkaplerzu talizmanu gwarantującego zbawienie i dostęp do obiecanych łask niezależnie od sposobu życia. 
Szkaplerz ma do odegrania w dziejach świata rolę zbliżoną do różańca, jeśli rzeczywiście będzie znakiem nawrócenia, zjednoczenia z Bogiem, codziennego dążenia do świętości. Proroctwo św. Dominika (XIII w.) mówi: "Pewnego dnia przez różaniec i szkaplerz Najświętsza Maryja Panna ocali świat".

Przyjęcie niebieskiego szkaplerza jest zatwierdzonym przez Kościół znakiem i jednym z jego sakramentaliów, przyjęcie niebieskiego szkaplerza jest związane ze specjalną ceremonią. Podkreśla ona jego znaczenie, wskazuje na zobowiązania wynikające z jego przyjęcia, a także mówi o owocach, którymi cieszy się ten, kto godnie go nosi. 
Poniższa ceremonia nałożenia niebieskiego szkaplerza jest równocześnie obrzędem przyjęcia do Bractwa Niepokalanego Poczęcia NMP. Szkaplerz powinien być nałożony przez kapłana lub diakona ze Zgromadzenia Księży Marianów lub osobę przez marianów delegowaną. 

Przyjęcie niebieskiego szkaplerza jest zatwierdzonym przez Kościół znakiem i jednym z jego sakramentaliów, przyjęcie niebieskiego szkaplerza jest związane ze specjalną ceremonią. Podkreśla ona jego znaczenie, wskazuje na zobowiązania wynikające z jego przyjęcia, a także mówi o owocach, którymi cieszy się ten, kto godnie go nosi. Poniższa ceremonia nałożenia niebieskiego szkaplerza jest równocześnie obrzędem przyjęcia do Bractwa Niepokalanego Poczęcia NMP. Szkaplerz powinien być nałożony przez kapłana lub diakona ze Zgromadzenia Księży Marianów lub osobę przez marianów delegowaną. 
Korzystanie z łask związanych ze szkaplerzem Przyjęcie szkaplerza i godne jego noszenie, do czego jest zobowiązany każdy członek Bractwa Niepokalanego Poczęcia, zapewnia szczególny dostęp do wielu łask, o których mówiła Matka Najświętsza i którymi obdarzył go Kościół na mocy swej władzy. Udział w dobrach duchowych przypisanych do szkaplerza wymaga jednak przyjęcia i wprowadzenia w życie pewnych zobowiązań. 
Aby pomnożyć cześć Niepokalanego Poczęcia w Kościele, niebieski szkaplerz został obdarowany licznymi odpustami. Osoby, które noszą szkaplerz Niepokalanego Poczęcia, mogą dostąpić odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (spowiedź, Komunia św., nawiedzenie kościoła i modlitwa w intencji Ojca Świętego) w następujące dni roku:
 - w dniu otrzymania szkaplerza Niepokalanego Poczęcia, 
- w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, 
- w uroczystość Wniebowzięcia NMP, 
- w uroczystość Narodzenia Pańskiego, 
- w święto Ofiarowania Pańskiego, 
- w niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego, 
- w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, 
- w dniu św. Kajetana (założyciela zakonu teatynów - 7 sierpnia), 
- w momencie śmierci. 
Matka Najświętsza widzi w tych, którzy noszą niebieski szkaplerz, swoje wybrane dzieci, obdarza je licznymi łaskami oraz chroni od wszelkiego zła. 
Wierni noszący niebieski szkaplerz i należący do Bractwa Niepokalanego Poczęcia NMP są zobowiązanie do:
 - okazywania specjalnego nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny w tajemnicy Jej Niepokalanego Poczęcia, 
- noszenia niebieskiego szkaplerza, 
- życia w czystości według swego stanu, 
- modlitwy za chorych i konających, za dusze w czyśćcu cierpiące, a także o nawrócenie grzeszników i miłosierdzie Boże dla całego świata, 
- częstego przystępowania do sakramentów św., a szczególnie w święta Najświętszej Maryi Panny, 
- modlitwy za dusze zmarłych członków bractwa, 
- codziennego, w miarę możliwości, odmawiania Koronki dziesięciu cnót ewangelicznych NMP lub Godzinek o Niepokalanym Poczęciu NMP. 
Ponadto członkom Bractwa Niepokalanego Poczęcia, noszącym szkaplerz, zaleca się następujące praktyki: 
- przez nieskazitelne życie stawać się godnymi macierzyńskiej miłości Niepokalanej Królowej Szkaplerza, 
- naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć, 
- często nawiedzać świątynie i modlić się do Matki Najświętszej, 
- szerzyć nabożeństwo szkaplerzne i zachęcać innych, aby wstępowali do Bractwa Niepokalanego Poczęcia, 
- w miarę możliwości praktykować dobrowolne wyrzeczenia i umartwienia oraz czynną miłość bliźniego, 
- wzywać opieki Maryi aktami strzelistymi, np.: "Niepokalana Królowo Szkaplerza świętego, weź mnie pod płaszcz Twej opieki"; "Niepokalane Poczęcie Maryi Dziewicy niech nam będzie zbawieniem i obroną"; "Niech będzie błogosławione święte i Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny", 
- interesować się duchowością i działalnością Zgromadzenia Księży Marianów, w którego dobrach duchowych uczestniczą; wspomagać marianów modlitwą i jałmużną, zjednywać im przyjaciół oraz wypraszać dla nich dobre i święte powołania. 
Osoby noszące niebieski szkaplerz, a tym samym przynależące do Bractwa Niepokalanego Poczęcia mają udział we wszystkich dobrach duchowych Zakonu Kleryków Regularnych - teatynów oraz Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia NMP, tak za życia, jak i po śmierci. Powinny zostać wpisane do księgi bractwa, która znajduje się w Centrum Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich w Stockbridge lub w Warszawie. Wpisani do księgi otrzymują specjalny dyplom poświadczający ten akt.

Akt ofiarowania dla przyjmujących niebieski szkaplerz
Akt codziennego oddania się Matce Bożej
Modlitwa św. Bernarda
Modlitwa według słów św. Bernarda z Clairvaux 
Koronka dziesięciu cnót ewangelicznych NMP
Litania o Niepokalanym Poczęciu NMP
Litania z tajemnic życia Maryi
Litania kard. Newmana do Niepokalanego Serca Maryi
Nowenna przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia NMP
Modlitwa do Niepokalanej o życie w świętości
Modlitwa Jana Pawła II na uroczystość Niepokalanego Poczęcia Maryi

Akt ofiarowania dla przyjmujących niebieski szkaplerz 

Najświętsza Maryjo Panno, Matko Boża i Dziewico Niepokalana, ja N. N., nędzny i grzeszny człowiek, świętego Oblicza Twego najniegodniejszy, pragnąc Tobie służyć i ufając wielkiemu miłosierdziu Twemu, w obecności Błogosławionego Syna Twego, naszego Zbawiciela i Mistrza, oraz wszystkich Aniołów i Świętych, oddaję się dziś Tobie w niewolę miłości, przyjmując niebieski szkaplerz oraz wstępując do Bractwa Twojego Niepokalanego Poczęcia. 
Obieram Ciebie za szczególną Matkę, Panią i Opiekunkę moją; mocno postanawiam nigdy Cię nie opuścić i czci Twojej zawsze bronić. Szczególnie zaś przyrzekam, że do śmierci będę nosić niebieski szkaplerz, żyć w czystości według swego stanu, okazywać specjalne nabożeństwo do tajemnicy Twojego Niepokalanego Poczęcia, modlić się za dusze w czyśćcu cierpiące, o nawrócenie grzeszników i o miłosierdzie Boże nad światem.
Ciebie, Przenajświętsza Panno, pokornie proszę, abyś mnie miłościwie przyjęła w poczet sług Twoich jako niewolnika, we wszystkich potrzebach i przygodach moich ratowała, a nade wszystko, abyś jako Matka Miłosierdzia raczyła przybyć mi na pomoc w godzinie mojej śmierci. Amen. 

Akt codziennego oddania się Matce Bożej 

O Pani moja, o Matko moja, Tobie oddaję się cały, a na dowód mego oddania poświęcam dziś Tobie moje oczy, uszy, usta i serce, poświęcam całego siebie. Skoro więc jestem Twoim, o Dobra Matko, strzeż mnie i broń jako rzeczy i własności swojej. 

Modlitwa św. Bernarda 

Pomnij, o Najświętsza Maryjo Panno, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy przyzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko, biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen. 

Modlitwa według słów św. Bernarda z Clairvaux 

Gdy na burzliwym morzu tego świata miotają mną burze i nawałnice, zwracam oczy ku Tobie, o Maryjo, Gwiazdo jaśniejąca, aby mnie nie pochłonęły fale. Kiedy powstają wichry pokus, kiedy upadam na ostre kamienie dolegliwości, podnoszę wzrok ku Tobie i wzywam Cię, o Maryjo! Kiedy miotają mną nawałnice pychy, bluźnierstwa, zazdrości, podnoszę oczy ku Tobie i wzywam Cię, o Maryjo! Kiedy gniew lub chciwość, albo cielesna pokusa, wstrząsają wątłą łodzią mojej duszy, spoglądam ku Tobie, o Maryjo! A gdyby mnie, udręczonego ogromem win, zmieszanego brzydotą sumienia, przerażonego grozą sądu, zaczęła pochłaniać przepaść smutku lub ogrom rozpaczy, to jeszcze spoglądałbym ku Tobie, wzywając Cię zawsze, o Maryjo! W niebezpieczeństwach, utrapieniach, wątpliwościach, zawsze będę Cię wzywał. Idąc za Tobą, o Maryjo, nie zejdę z drogi; myśląc o Tobie, nie zabłądzę; a jeśli Ty mnie podtrzymywać będziesz, nie upadnę. Amen. 

Koronka dziesięciu cnót ewangelicznych NMP 
(Modlitwa zawarta w Regule dziesięciu cnót NMP i przekazana przez mariańską tradycję. Do prywatnego odmawiania na paciorkach różańca) 

Najpierw czynimy znak krzyża świętego, następnie odmawiamy jeden raz Ojcze nasz i dziesięć razy Zdrowaś Maryjo, za każdym razem po słowach: Święta Maryjo, Matko Boża... wymieniając jedną cnotę w następującej kolejności: 
1. Najczystsza, 
2. Najroztropniejsza, 
3. Najpokorniejsza, 
4. Najwierniejsza, 
5. Najpobożniejsza, 
6. Najposłuszniejsza, 
7. Najuboższa, 
8. Najcierpliwsza, 
9. Najmiłosierniejsza, 
10. Najboleśniejsza, 
...módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen. 

P. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. W. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. P. W poczęciu Twoim, Panno, Niepokalanaś była. 
W. Módl się za nami do Boga Ojca, któregoś Syna porodziła. 
P. Módlmy się. 
Boże, Ty przez Niepokalane Poczęcie Najświętszej Dziewicy przygotowałeś swojemu Synowi godne mieszkanie i na mocy zasług przewidzianej śmierci Chrystusa zachowałeś Ją od wszelkiej zmazy, daj nam za Jej przyczyną dojść do Ciebie bez grzechu. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. 
W. Amen. 
P. Niepokalane Poczęcie Maryi Dziewicy. 
W. Niech nam będzie zbawieniem i obroną. 

Litania o Niepokalanym Poczęciu NMP 
(Do prywatnego odmawiania) 

Kyrie, elejson, Chryste, elejson, Kyrie, elejson. 
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas. 
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami, 
Synu, Odkupicielu świata, Boże, 
Duchu Święty, Boże, 
Święta Trójco, Jedyny Boże, 
Święta Maryjo, módl się za nami, 
Święta Maryjo, bez grzechu pierworodnego poczęta, 
Cała piękna i bez zmazy, 
Wolna od pożądliwości ciała, oczu i od wszelkiej pychy, 
Umiłowana Córko Ojca Przedwiecznego, 
Wybrana na Matkę Syna Bożego, 
Najukochańsza Oblubienico Ducha Świętego, 
Świątynio Trójcy Przenajświętszej, 
Jaśniejąca Jutrzenko Słońca Sprawiedliwości, 
Nowa Ewo, przyobiecana w raju na starcie głowy węża piekielnego, 
Pociecho, radości i błogosławieństwo Ludu Wybranego, 
Najdoskonalsza Istoto spośród wszystkich stworzeń, 
Lilio wśród cierni czystością jaśniejąca, 
Dziewico od zarania Bogu poślubiona, 
Świeczniku w siedmiorakie dary Ducha Świętego ozdobiony, 
Całopalna ofiaro Bożej Miłości, 
Żywy Przybytku Słowa Wcielonego, 
Dziewicza Matko Jezusa, 
Najwyższa chlubo świata chrześcijańskiego, 
Godna Dziedziczko sławnych niewiast Starego Zakonu, 
Wierne wypełnienie zapowiedzi Proroków, 
Błogosławiona między niewiastami, 
Królowo nieba i ziemi, 
Pogromie duchów piekielnych, 
Ucieczko grzeszników, 
Silna podporo ludzi słabych, 
Skarbnico łask dla dążących do świętości, 
Niedościgniony wzorze wybrańców do chwały wiecznej, 
Najwierniejsze zwierciadło Serca Jezusowego, 
Pośredniczko łask Boskich dla dusz sobie powierzonych, 
Pocieszycielko strapionych i nadziejo umierających, 
Szczególna Opiekunko tych, którzy Cię wzywają, 
Najłaskawsza Matko dla wszystkich Twych dzieci, 
Współuczestniczko Męki ukrzyżowanego Zbawiciela, 
Szeroka Bramo Niebios dla swoich czcicieli, 
Obfita nagrodo w niebie dla naśladowców Twych cnót, 
Szczególna Patronko szerzących cześć Twojego Niepokalanego Poczęcia, 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie. 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie. 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. 
P. W poczęciu Twoim, Panno, Niepokalanaś była. 
W. Módl się za nami do Ojca, któregoś Syna porodziła. 
P. Módlmy się. 
Boże, Ty przez Niepokalane Poczęcie Najświętszej Dziewicy przygotowałeś swojemu Synowi godne mieszkanie i na mocy zasług przewidzianej śmierci Chrystusa zachowałeś Ją od wszelkiej zmazy, daj nam za Jej przyczyną dojść do Ciebie bez grzechu. Przez Chrystusa, Pana naszego. 
W. Amen. 

Litania z tajemnic życia Maryi 

Panno i Matko Boga, Niepokalanie Poczęta - wstawiaj się za nami! 
Narodzeniem swoim świat uweselająca, 
Bogu w świątyni dzieckiem ofiarowana, 
Świętemu Józefowi zaślubiona, 
Przez archanioła Gabriela pozdrowiona, 
Na Matkę Boga wybrana, 
Błogosławiona między niewiastami i pełna łaski, 
Świętą Elżbietę nawiedzająca, 
Jezusa w Betlejem rodząca, 
Pasterzom i mędrcom Syna Bożego ukazująca, 
W świątyni Syna ofiarująca, 
Z Jezusem do Egiptu uchodząca, 
Jezusa w świątyni odnajdująca, 
Chrystusa nauczającego słuchająca, 
Syna z krzyża zdjętego w ramionach tuląca, 
Zmartwychwstałego pierwsza witająca, 
Wniebowstępującego Syna oglądająca, 
W Wieczerniku Ducha Świętego na Apostołów upraszająca, 
Z ciałem i duszą do nieba wzięta, 
Najpotężniejsza Królowo i Pani nasza - wstawiaj się za nami! 
P. W tajemnicach swego życia jesteś nam wzorem, o Pani. 
W. Wstawiaj się za nami, abyśmy naśladowali Cię każdego dnia. 
P. Módlmy się. 
Boże, który w życiu Najświętszej Maryi Panny ukazałeś nam najdoskonalszy przykład życia na ziemi u boku Zbawiciela i objawiłeś nam radość czekającego nas zbawienia, spraw, abyśmy za wstawiennictwem Tej, której tajemnice życia rozważamy, zasłużyli na uczestnictwo w królowaniu Twego Syna, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. W. Amen. 

Litania kard. Newmana do Niepokalanego Serca Maryi 

Niepokalana Maryjo, łagodna i pokornego serca - uczyń nasze serca według Serca Jezusa. 
Serce Maryi - módl się za nami! 
Serce Maryi zjednoczone z Sercem Jezusa, 
Serce Maryi, świątynio Trójcy Przenajświętszej, 
Serce Maryi, domie Słowa, 
Serce Maryi przepełnione łaską, 
Serce Maryi błogosławione wśród wszystkich serc, 
Serce Maryi, otchłani pokory, 
Serce Maryi, ofiaro miłości, 
Serce Maryi przybite do krzyża, 
Serce Maryi, pociecho strapionych, 
Serce Maryi, ucieczko grzeszników, 
Serce Maryi, nadziejo umierających, 
Serce Maryi, stolico miłosierdzia, 
Serce Maryi - módl się za nami! 
Niepokalana Maryjo, łagodna i pokornego serca - uczyń nasze serca według Serca Jezusa. 

Nowenna przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia NMP 
(Modlitwę wstępną należy odmawiać każdego dnia nowenny) 

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen. 

Maryjo, Pani Niepokalana, uwielbiamy razem z Tobą Trójcę Przenajświętszą i dziękujemy, że Cię obdarowała wolnością od grzechu pierworodnego. Prosimy Cię gorąco, przyjmij nasze błagania i otaczaj nas swą pomocą i opieką. Amen. 

Dzień 1. Maryjo Niepokalana, sławimy Twoje Niepokalane Poczęcie. Ciebie anioł Gabriel przywitał w imieniu Boga słowami: "Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą" (Łk 1, 28). Spraw, prosimy, by wzywanie Twojego imienia pokonało w nas złe skłonności i pożądliwości. Amen. 

Dzień 2. Maryjo Niepokalana, Ty jesteś pokorną Służebnicą Pańską. Sama nazwałaś się tak w rozmowie z wysłannikiem Bożym: "Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa" (Łk 1, 38). Spraw wstawiennictwem Twym u Syna, aby pycha nie zatruwała naszych dusz. Amen. 

Dzień 3. Maryjo Niepokalana, Ty przebaczyłaś wszystkim, którzy ranili Serce Syna Twego i Twoje Serce. Twój Syn uczył modlitwy do Ojca: "Przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili" (Mt 6, 12). Ulecz nas z niechęci do bliźnich i natchnij życzliwością do nich. Amen. 

Dzień 4. Maryjo Niepokalana, dziewicza niewinność jest szczególną Twoją ozdobą. W rozmowie z aniołem pytałaś: "Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?" (Łk 1, 34). Naucz nas cenić tę cnotę i brzydzić się wszelkim grzechem nieczystym. Amen. 

Dzień 5. Maryjo Niepokalana, wszystkie słowa Syna i o Synu Twym wypowiedziane zachowałaś w Sercu swoim. On mówił: "Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni" (Łk 6, 37). Zachowaj nas Matko, od obmowy i oszczerstw, które ranią serca bliźnich. Amen. 

Dzień 6. Maryjo Niepokalana, Twój Syn uczył: "Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych" (Łk 21, 34). Uproś nam łaskę, aby wstrzemięźliwość i trzeźwość stały się znamionami naszego życia. Amen.

Dzień 7. Maryjo Niepokalana, Ty byłaś zawsze wierną w wypełnianiu woli Bożej. Święty Jan składa o Tobie świadectwo, że wytrwałaś przy Jezusie do końca: "A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego..." (J 19, 25). A my ileż razy wykraczaliśmy przeciwko przykazaniom Bożym? Naucz nas, Matko, poszanowania woli Twego Syna. Amen. 

Dzień 8. Maryjo Niepokalana, Syn Twój powiedział: "Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie" (Mt 5, 37), czyli prosta i szczera, a tymczasem w nas tyle nieszczerości i pozy. Uproś nam łaskę prostoty i prawdy. Amen. 

Dzień 9. Maryjo Niepokalana, oto już zbliża się Twoje święto. Ty jesteś arcydziełem Trójcy Przenajświętszej. Miłość Boża dała nam Ciebie. Dziękujemy Bogu wdzięcznym sercem za ten wielki dar, a Ciebie prosimy, naucz nas kochać szczerze Ojca w niebie i braci na ziemi. Amen. 

Antyfona 

Cała piękna jesteś, Maryjo, 
i zmazy pierworodnej nie ma w Tobie. 
Tyś chwałą Jeruzalem, 
Tyś weselem Izraela, 
Tyś chlubą ludu naszego, 
Tyś ucieczką grzeszników, 
o Maryjo, Panno Najroztropniejsza, 
o Matko Najmiłosierniejsza, 
módl się za nami i wstaw się u Twego Syna, Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen. 
P. W poczęciu Twoim, Panno, Niepokalanaś była. 
W. Módl się za nami do Boga Ojca, któregoś Syna porodziła. 
P. Módlmy się. 
Boże, Ty przez Niepokalane Poczęcie Najświętszej Dziewicy przygotowałeś swojemu Synowi godne mieszkanie i na mocy zasług przewidzianej śmierci Chrystusa zachowałeś Ją od wszelkiej zmazy, daj nam za Jej przyczyną dojść do Ciebie bez grzechu. Przez Chrystusa, Pana naszego. 
W. Amen. 

Modlitwa do Niepokalanej o życie w świętości 

Dziewico Niepokalana, Matko Boga prawdziwego i Matko Kościoła! Ty, która objawiasz Twoją łaskawość i współczucie dla wszystkich, którzy pod Twoją uciekają się opiekę, wysłuchaj modlitwy wznoszonej do Ciebie z synowską ufnością i przedstaw ją Twemu Synowi, Jezusowi, naszemu jedynemu Odkupicielowi. 
Matko miłosierdzia, Nauczycielko ukrytej i cichej ofiary, Tobie, wychodzącej na spotkanie nam, grzesznikom, oddajemy w tym dniu całą naszą istotę i całą naszą miłość. Oddajemy Ci także nasze życie, naszą pracę, nasze radości, nasze słabości i nasze cierpienia. 
Udziel pokoju, sprawiedliwości i pomyślności naszym dniom, gdyż wszystko, co mamy i czym jesteśmy, powierzamy Twojej pieczy, Pani i Matko nasza. Chcemy całkowicie należeć do Ciebie, z Tobą iść drogą pełnej wierności Chrystusowi w Jego Kościele: prowadź nas zawsze swoją miłościwą ręką. 
Daj naszym ogniskom rodzinnym łaski, by szanowały i kochały poczynające się życie tą samą miłością, z jaką Ty w Twoim łonie poczęłaś życie Syna Bożego. 
Święta Dziewico, Maryjo, Matko pięknej miłości, strzeż nasze rodziny, by zawsze trwały w zgodzie, i błogosław wychowaniu naszych dzieci. 
Nadziejo nasza, spójrz na nas z litością, naucz nas nieustannie iść do Jezusa, a jeśli upadniemy, pomóż nam podźwignąć się i wrócić do Niego przez wyznanie naszych win i naszych grzechów w sakramencie pokuty przynoszącym spokój duszy. Błagamy Cię, udziel daru umiłowania wszystkich świętych sakramentów, które jako znaki pozostawił dla nas Twój Syn na ziemi. 
Wtedy, Matko Najświętsza, z pokojem Bożym w sumieniu, z sercem wolnym od złości i nienawiści, będziemy mogli nieść wszystkim prawdziwą radość i prawdziwy pokój, których źródłem jest Twój Syn, Pan nasz Jezus Chrystus, który z Ojcem i Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. 

Modlitwa Jana Pawła II na uroczystość Niepokalanego Poczęcia Maryi 

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, 
który napełnił Cię, Dziewico z Nazaretu, 
wszelkim błogosławieństwem duchowym w Chrystusie. 
W Nim zostałaś Niepokalanie Poczęta!

Wybrana na Jego Matkę, 
w Nim i przez Niego zostałaś odkupiona bardziej niż jakakolwiek inna ludzka istota!
Zachowana od dziedzictwa grzechu pierworodnego, 
zostałaś poczęta i przyszłaś na świat w stanie łaski uświęcającej. 
Łaski pełna! 
W dzisiejszą uroczystość czcimy tę tajemnicę wiary. 
W dniu dzisiejszym wraz z całym Kościołem czcimy odkupienie, które dokonało się w Tobie. 
Ten najszczególniejszy udział w odkupieniu świata i człowieka 
tylko dla Ciebie został zastrzeżony: jedynie dla Ciebie. 

Witaj, Maryjo, Alma Redemptoris Mater! 
Ty, która jesteś pierwsza z odkupionych, 
dopomóż nam, ludziom dwudziestego wieku, który zbliża się ku swemu końcowi, 
a równocześnie ludziom drugiego tysiąclecia po Chrystusie, 
odnaleźć swój udział w tajemnicy odkupienia. 
Dopomóż nam zrozumieć głęboki boski wymiar i równocześnie wymiar ludzki tej tajemnicy, 
i mieć pełniejszy dostęp do jej niewyczerpanych zasobów. 
O to wszystko prosimy Cię w dzisiejszą uroczystość: 
O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo. 
Amen.