SŁOWO WSTĘPNE
Pragnę serdecznie wszystkich zaprosić do dokonania intronizacji obrazu Jezusa Miłosiernego w Waszych domach i zawierzenia swoich rodzin Miłosierdziu Bożemu. Zaproponowana przez nas intronizacja, połączona z aktem zawierzenia, ma na celu włączenie jak najszerszego grona wiernych, w tym członków Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich, w nurt wołania Kościoła przyzywającego Miłosierdzia Bożego. Wywyższmy w swoim życiu Jezusa Miłosiernego i Jemu się zawierzmy. Uczyńmy to z całymi swoimi rodzinami. Niech Chrystus Miłosierny zawsze na nas spogląda ze swego obrazu, a Jego miłosierdzie opromienia całe nasze życie. W naszych sercach niech rozbrzmiewa głos pełen wiary i nadziei „Jezu, ufam Tobie”!
Jako najbardziej właściwy termin do dokonania intronizacji obrazu i zawierzenia swoich rodzin Jezusowi Miłosiernemu polecam Niedzielę Miłosierdzia Bożego (27 kwietnia 2003); można też wybrać inny termin, dostosowany do sytuacji i możliwości konkretnych osób i rodzin. Ważne jest, abyśmy się spotkali na modlitwie w jak najszerszym gronie rodzinnym. 
W ramach przygotowań do intronizacji obrazu „Jezu, ufam Tobie!” i aktu zawierzenia Miłosierdziu Bożemu siebie i swoich rodzin pragnę wszystkich zaprosić do duchowej odnowy. Chodzi głównie o trwałe odnowienie więzi z Bogiem. Nasz związek z Jezusem ma być żywy, stały i płynący z głębi naszych serc. Wyróżniają go i tworzą:
- nawrócenie i sakrament pojednania (pokuta),
- codzienna uważna modlitwa,
- aktywny i pełny udział w niedzielnych i świątecznych Mszach św.,
- życie na co dzień w stanie łaski uświęcającej,
- kierowanie się zawsze nauczaniem Chrystusa.
Naszą codzienną postawą, głęboko zakorzenioną w nauczaniu Chrystusa i sakramentach, mamy przybliżać światu prawdę o zbawieniu. 
„Bóg bogaty w miłosierdzie” chce być Królem nas wszystkich. Odpowiadając na to przesłanie ewangeliczne, przyjmijmy Go do naszych serc i życia rodzinnego przez akt intronizacji obrazu „Jezu, ufam Tobie!” i zawierzenia się Miłosierdziu Bożemu.

INTRONIZACJA CHRYSTUSA MIŁOSIERNEGO
Intronizacją określa się najczęściej uroczyste objęcie przez kogoś jakiegoś ważnego urzędu. Terminu tego używa się także dość powszechnie w liturgii Kościoła. Mówi się o intronizacji ewangeliarza, Pisma św., obrazów (ikon). W liturgii intronizacja jest uroczystym wyniesieniem na wyeksponowane miejsce przedmiotów kultu i czci. Towarzyszy temu zawsze odpowiednio przygotowana oprawa zewnętrzna, służąca przeżyciu wewnętrznemu wiernych.
Jedną z form nabożeństwa mającego na celu uwielbienie Boga w Jego łaskawości jest intronizacja obrazu Miłosierdzia Bożego, czyli obrazu „Jezu, ufam Tobie!” Przez intronizację tego obrazu pragniemy nie tylko oddać cześć Jezusowi, ale także wyrazić swoje trwałe postanowienie prowadzenia życia w promieniach Jego miłosierdzia. 
Miłosierdzie Boże jest potrzebne dzisiaj światu bardziej niż cokolwiek innego. Obraz Jezusa Miłosiernego tchnie dla ludzkości nadzieją. Ukazuje nam Zbawcę pełnego miłości, w którego Sercu jest źródło zbawienia 
Myśl tę podjął i jasno wyraził Ojciec Święty Jan Paweł II w homilii podczas Mszy św. w Łagiewnikach w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego (17 VIII 2002): „Jak bardzo dzisiejszy świat potrzebuje Bożego Miłosierdzia! Na wszystkich kontynentach z głębin ludzkiego cierpienia zdaje się wznosić wołanie o miłosierdzie”.
Chciałbym, aby każdy z Was, wraz ze swoimi najbliższymi, uwielbił Boga w Jego miłosierdziu i Jemu zawierzył. W intronizacji obrazu „Jezu, ufam Tobie!” chcemy połączyć akt wyniesienia Chrystusa Miłosiernego z aktem osobistego i rodzinnego zawierzenia Miłosierdziu Bożemu przed tym obrazem. W ten sposób pragniemy pójść za wezwaniem Jezusa: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28).

SENS ZAWIERZENIA SIĘ MIŁOSIERDZIU BOŻEMU
Zawierzyć się Miłosierdziu Bożemu, to zdać się na Boga, który jest Początkiem i Kresem mego istnienia. Czyli zgodzić się na Jego zamiary, jakie ma wobec mnie, wobec mojej rodziny i całej ludzkości. To ofiarować się Bogu, czyli uznać moją przynależność do Niego i Jego panowanie nad moim życiem. To nieustannie odwoływać się do źródła łaski, którym jest Krzyż.
Wobec tego zawierzenie się Miłosierdziu Bożemu jest przede wszystkim otwarciem serca na przychodzącego do nas Chrystusa, który nas uwalnia ze śmierci i grzechu. Naszą odpowiedzią stają się słowa z obrazu “Jezu, ufam Tobie!” To krótkie i wymowne zawierzenie się Miłosierdziu, rozlewającemu się w sakramentach, które nas uzdrawiają i karmią. W ten sposób, uwolnieni z grzechu i smutku, wzrastamy w godności dzieci Bożych. 
Słowa z obrazu Jezusa Miłosiernego mają głęboki związek z wyznaniem dobrego łotra umierającego razem z Chrystusem: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa” (Łk 23,42). Owo odwołanie się do Miłosierdzia Bożego w definitywnej godzinie jego życia otwiera przed nim bramy wieczności. Wyrywa go z otchłani beznadziei w obliczu haniebnej śmierci. Wobec biegu historii, który każdego z nas przybliża do śmierci, oraz w obliczu znaków czasu, które coraz wyraźniej mówią, że żyjemy w przełomowym momencie dziejów, zawierzenie się Miłosierdziu Bożemu staje się niejako modlitwą naszych czasów. 

PRZYGOTOWANIE DO INTRONIZACJI OBRAZU „JEZU, UFAM TOBIE!” I ZAWIERZENIA MIŁOSIERDZIU BOŻEMU

Przygotowanie praktyczne
1. Wybranie dogodnego terminu do dokonania uroczystego aktu. 
2. Zaproszenie jak najliczniejszego grona rodziny do wspólnego zawierzenia.
3. Zaopatrzenie się w obraz „Jezu, ufam Tobie” (można go nabyć w Centrum Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich, ul. Gdańska 6A; 01-691 Warszawa; tel. 22 833-74-05).

Przygotowanie duchowe
1. Pojednanie z Bogiem w sakramencie spowiedzi.
2. Pojednanie z bliźnimi (przebaczenie i prośba o wybaczenie).
3. Przyjęcie Miłosierdzia Bożego i przebaczenie również sobie.
4. Uczynki miłosierdzia wobec bliźnich (np. odwiedziny chorych, modlitwa za zmarłych, jałmużna).

NABOŻEŃSTWO DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO POŁĄCZONE Z AKTEM INTRONIZACJI OBRAZU „JEZU, UFAM TOBIE!” I ZAWIERZENIA RODZIN(Y) JEZUSOWI MIŁOSIERNEMU

Proponuję, aby rozpocząć nabożeństwo o godz. 15.00, w pomieszczeniu, w którym wyeksponowano wcześniej na ścianie lub domowym ołtarzyku obraz „Jezu, ufam Tobie!” Można go udekorować kwiatami i zapalić świece.
Po zebraniu się wszystkich członków rodziny rozpoczynamy nabożeństwo. Najpierw czynimy znak krzyża św. W kolejnych częściach nabożeństwa odmawiamy (jeśli to możliwe – w postawie klęczącej):
· Koronkę do Miłosierdzia Bożego (każdą dziesiątkę może prowadzić inna osoba);
· Litanię do Miłosierdzia Bożego;
· Akt zawierzenia rodzin Miłosierdziu Bożemu;
· Chwała Ojcu...

Nabożeństwo kończymy znakiem krzyża św.

KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO
(do odmawiania na zwykłej cząstce różańca)

Na początku:
Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Wierzę w Boga...

Na dużych paciorkach:
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego,
a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.

Na małych paciorkach:
Dla Jego bolesnej Męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Na zakończenie:
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem. (3 razy).

O Krwi i Wodo, któraś wytrysnęła z Serca Jezusowego jako zdrój miłosierdzia dla nas, UFAMY TOBIE! (3 razy).

LITANIA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson,
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.

Miłosierdzie Boże, nieogarniony przymiocie Stwórcy, ufamy Tobie,
Miłosierdzie Boże, najwyższa doskonałości Odkupiciela,
Miłosierdzie Boże, niezgłębiona miłości Uświęciciela,
Miłosierdzie Boże, niepojęta tajemnico Trójcy Świętej, 
Miłosierdzie Boże, wyrazie najgłębszej potęgi Pana,
Miłosierdzie Boże w stworzeniu duchów niebieskich, 
Miłosierdzie Boże, powołujące nas z nicości do istnienia,
Miłosierdzie Boże, ogarniające wszechświat cały,
Miłosierdzie Boże, darzące nas życiem nieśmiertelnym,
Miłosierdzie Boże, chroniące nas przed zasłużonymi karami,
Miłosierdzie Boże, dźwigające nas z nędzy grzechu,
Miłosierdzie Boże, usprawiedliwiające nas w Słowie wcielonym,
Miłosierdzie Boże, wypływające z ran Chrystusowych,
Miłosierdzie Boże, tryskające z Najświętszego Serca Jezusowego,
Miłosierdzie Boże, dające nam Najświętszą Maryję Pannę na Matkę Miłosierdzia,
Miłosierdzie Boże w objawieniu tajemnic Bożych,
Miłosierdzie Boże w ustanowieniu Kościoła Powszechnego,
Miłosierdzie Boże w ustanowieniu sakramentów świętych,
Miłosierdzie Boże przede wszystkim w sakramencie chrztu i pokuty,
Miłosierdzie Boże w sakramencie ołtarza i kapłaństwa,
Miłosierdzie Boże w powołaniu nas do wiary świętej,
Miłosierdzie Boże w nawróceniu grzeszników,
Miłosierdzie Boże w uświęceniu sprawiedliwych, 
Miłosierdzie Boże w udoskonaleniu świątobliwych,
Miłosierdzie Boże, zdroju chorych i cierpiących, 
Miłosierdzie Boże, ukojenie serc udręczonych,
Miłosierdzie Boże, nadziejo dusz zrozpaczonych,
Miłosierdzie Boże, towarzyszące wszystkim ludziom zawsze i wszędzie,
Miłosierdzie Boże, uprzedzające nas łaskami,
Miłosierdzie Boże, pokoju konających,
Miłosierdzie Boże, rozkoszy niebiańska zbawionych,
Miłosierdzie Boże, ochłodo i ulgo dusz czyśćcowych,
Miłosierdzie Boże, korono wszystkich świętych,
Miłosierdzie Boże, niewyczerpane źródło cudów,

Baranku Boży, któryś okazał największe miłosierdzie w odkupieniu świata na Krzyżu, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który się miłosiernie ofiarujesz za nas w każdej Mszy świętej, wysłuchaj nas, Panie. 
Baranku Boży, który z nieprzebranego miłosierdzia gładzisz grzechy nasze, zmiłuj się nad nami.

K.: Miłosierdzie Boże ponad wszystkie dzieła Jego (Ps 144,9).
W.: Przeto miłosierdzie Pańskie na wieki wychwalać będziemy (Ps 88,2).

Módlmy się: Boże, w którym miłosierdzie jest niezgłębione, a skarby litości nieprzebrane, wejrzyj na nas łaskawie i pomnóż w nas miłosierdzie swoje, byśmy nigdy, w największych nawet trudnościach, nie poddawali się rozpaczy, lecz zawsze ufnie zgadzali się z wolą Twoją, która jest samym miłosierdziem. Przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Króla miłosierdzia, który z Tobą i z Duchem Świętym okazuje nam miłosierdzie teraz i na wieki wieków. Amen.

AKT INTRONIZACJI OBRAZU „JEZU, UFAM TOBIE!” 
I ZAWIERZENIA RODZIN MIŁOSIERDZIU BOŻEMU

O Najmiłosierniejszy Boże, 
Twoja dobroć jest nieskończona, 
a skarby łask nieprzebrane. 
Ufamy bezgranicznie 
Twojemu miłosierdziu, 
które jest ponad wszystkie dzieła Twoje. 
Pragniemy, aby cała nasza rodzina 
żyła zawsze w promieniach 
Twojego miłosierdzia, 
które wywyższamy i błogosławimy. 
Niech ono dociera do naszych serc
i przenika nasze wnętrza, 
abyśmy mogli lepiej 
Ciebie poznać i pokochać.

Oddajemy się 
Twemu miłosierdziu, Boże, 
całkowicie i bez zastrzeżeń. 
Pragniemy szerzyć 
Twoje miłosierdzie 
przez spełnianie dzieł miłosierdzia 
tak względem duszy, jak i ciała, 
zwłaszcza starając się 
o nawrócenie grzeszników, 
niosąc pociechę 
potrzebującym pomocy, 
chorym i strapionym.

Strzeż naszej rodziny, o łaskawy Boże, 
jako własności i chwały Twojej. 
Niech wszyscy ludzie 
doświadczą nieskończoności 
Twojego miłosierdzia, 
zaufają mu i wysławiają je na wieki. Amen.

Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego - zawierzenie siebie i rodzin Jezusowi Miłosiernemu przed obrazem „Jezu, ufam Tobie!” - można odmawiać co jakiś czas lub codziennie, indywidualnie lub w gronie rodzinnym.
„Podaję ludziom naczynie, z którym mają przychodzić po łaski do źródła miłosierdzia. Tym naczyniem jest ten obraz z podpisem: Jezu, ufam Tobie!”

św. Faustyna,
Dzienniczek, 327