Chwalcie z nami Panią świata!...

Drodzy Przyjaciele Mariańscy!
Chwalcie łąki umajone... słowa tej pieśni popłyną z naszych ust, kiedy w maju będziemy się zbierać w kościołach czy przy przydrożnych kapliczkach, by wyśpiewywać chwałę Bogu i Jego Matce. Litanią loretańską będziemy wielbić Maryję, zachwycając się Jej cnotami, całym Jej życiem, i wołać, by pomogła upodabniać nasze życie do Jej życia. 
Pragnę, aby przewodnikami w tym dziele były dwie szczególne postacie, które będziemy wspominać 18 maja w związku z ich rocznicą urodzin przypadającą na ten dzień. To nasi wielcy rodacy, którzy poświęcili swoje życie Bogu i ludziom. Postacie, które zachwyciły się Maryją i powierzyły Jej swoje życie oraz poszły Jej śladami. To Karol Wojtyła – Sługa Boży papież Jan Paweł II - i Sługa Boży o. Stanisław Papczyński – założyciel Zgromadzenia Księży Marianów.
Niech poniższe rozważania, w których centrum staje Maryja, pomogą nam zobaczyć maryjność tych dwóch postaci, a nas zmobilizują nie tylko do zachwytu nad życiem Matki Bożej, ale naśladowania Jej w codzienności. 
Zatrzymajmy się jeszcze raz nad najważniejszymi wydarzeniami z życia Matki Jezusa i spróbujmy w nich odnaleźć swoje życie, tak jak je odnaleźli Jan Paweł II i o. Stanisław. 
Moi Kochani! Pragnę gorąco zaprosić Was do wspólnej modlitwy o beatyfikację tych Sług Bożych, modlitwy wypełnionej dziś dziękczynieniem za świadectwo ich życia. Uczestniczcie w nabożeństwie majowym, tak drogim nam, Polakom, podczas którego czcimy szczególnie Maryję, Matkę naszego Zbawiciela. 
Zapraszam Was zwłaszcza do nowenny przed 18 maja (10-18 maja), dniem urodzin wielkich czcicieli Maryi - Sł. B. Jana Pawła II i Sł. B. o. Stanisława Papczyńskiego - kiedy to będziemy wspominać ich przed Panem, przywoływać ich świętość dla naszego umocnienia w wierze. Za ich wstawiennictwem i z pomocą Maryi wypraszajcie u Boga Ojca łaski dla siebie i Waszych bliskich. Kierujcie Wasze intencje do Centrum Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich, a Księża Marianie przedstawią je Bogu w czasie Mszy świętych odprawianych w trakcie nowenny.

Nowenna przed dniem urodzin wielkich czcicieli Maryi - 
Sł. B. Jana Pawła II i Sł. B. o. Stanisława Papczyńskiego
(10-18 maja 2006r.)

Dzień pierwszy nowenny – 10 maja

„Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa” (zob. Łk 1,26-38)

Maryja w lęku, obawach, ale z zaufaniem oddaje swoje życie Bogu, bez względu na konsekwencje. Jego planom zawierza siebie, rezygnując całkowicie ze swoich. 
Ojciec Papczyński całkowicie zawierza się Opatrzności Bożej, całkowicie Jej ufa. Jan Paweł II oddając swoje życie Maryi – „Totus tuus”, przez Nią oddaje siebie Bogu, stając się Jego narzędziem w dziele ewangelizacji. Obaj ukazywali wielkość dzieł Bożych, nie przesłaniając ich swoim życiem.

Maryjo, proszę Cię, bym i ja stał się dobrym narzędziem w ręku Boga, bym nigdy nie przeszkadzał Mu sobą w dawaniu miłości drugiemu człowiekowi.

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony za świadectwo otwartych serc Twoich Sług Bożych, gotowych przyjąć Ciebie i dawać innym. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Dzień drugi nowenny – 11 maja

„Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem” (zob. Łk 1,39-56)

Maryja, będąc w stanie błogosławionym, niesie pomoc swojej krewnej Elżbiecie. Ktoś jest w potrzebie. Trzeba nieść pomoc innym, pokonując wszelkie przeciwności. Tego wymaga prawdziwa miłość.
Ojciec Papczyński całe życie poświęcił drugiemu człowiekowi – cierpiącemu, zagubionemu, zwłaszcza umierającemu i zmarłemu. Jan Paweł II pokazał, jak to czynić w codzienności życia, dziś. 

Maryjo, proszę, bym umiał służyć innym, bym niósł pomoc słowem i czynem, bym potrafił dawać miłość drugiemu człowiekowi, który jest obok mnie. Bym widział w nim Chrystusa.

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony za przykład czynów miłości Twoich Sług Bożych. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Dzień trzeci nowenny – 12 maja

„Ofiarowanie Jezusa w świątyni” (zob. Łk 2,22-24)

Maryja oddała Bogu najcenniejszy dar – swojego Syna. Tak czyniąc, wiedziała, że wypełnia swoje fiat. Oddawszy wszystko – otrzymała wszystko.
Ojciec Papczyński oddawszy swoje życie Bogu, otrzymał dar Jego błogosławieństwa – dzieło o. Stanisława trwa do dziś. Jan Paweł II ofiarował przez Maryję każdą chwilę swojego życia miłości Boga; zawierzył siebie i świat Miłości Miłosiernej.

Maryjo, naucz mnie oddawać wszystko Bogu: radość, smutek, ból, cierpienie, by On był uwielbiony, bym i ja zdobył świętość.

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony w pokorze Twoich Sług za umiejętność oddawania wszystkiego Tobie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Dzień czwarty nowenny – 13 maja

„Znalezienie Jezusa w świątyni” (zob. Łk 2,41-52)

Maryja zachowywała wiernie w swym sercu wydarzenia z życia Jezusa, mimo że ich nie rozumiała. Wiedziała jednak, że wypływają one z planu Bożego. Dała światu Jezusa, by On realizował dzieło zbawienia.
Ojciec Papczyński ukazywał swoim życiem Chrystusa współbraciom, ludziom, wśród których żył, często zagubionym, zranionym, by w Nim odnajdywali ratunek. Jan Paweł II pokazał swoim życiem Chrystusa kochającego, przebaczającego, cierpiącego...

Maryjo, naucz mnie pokazywać swoim życiem Jezus, dawać Go innym. Dawać Jego miłość zbuntowanym, zagubionym, zranionym, słabym.

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony za życie Twoich Sług, ich życie pełne Twojej miłości, za umiejętność dawania jej tym, do których ich posłałeś. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Dzień piąty nowenny – 14 maja

„Wesele w Kanie Galilejskiej” (zob. J 2,1-12)

Maryja wierzyła w cudowną moc swego Syna. Do Niego zaprowadziła tych, którzy przeżywali rozterkę w czasie przyjęcia weselnego. Nie zawiedli się. Chrystus przyniósł im ratunek.
Ojciec Papczyński kierował zagubionych, załamanych, zrozpaczonych – do Jezusa. Wiedział, że u Niego znajdą pomoc. Jan Paweł II wołał: „Otwórzcie drzwi Chrystusowi”, przekonany, że tylko w Nim człowiek na nowo odnajdzie zagubione szczęście, radość i pokój.

Maryjo, naucz mnie odnajdywać w Jezusie ratunek w moich rozterkach. By szeroko było otwarte moje serce na Jego moc cudu przemiany.

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony za świadectwo życia Twoich Sług, którzy prowadzili ludzi do Chrystusa, by w Nim szukali ratunku. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Dzień szósty nowenny – 15 maja

„Droga krzyżowa Jezusa” (zob. J 1916-24)

Maryja trwa w milczeniu podczas cierpienia swego Syna. Wie, że jest potrzebna. Współcierpi, wypełniając swoje fiat.
Ojciec Papczyński przyjmował cierpienie za wierność Bogu. Nie zrażał się przeciwnościami, stawał się Cyrenejczykiem, Weroniką na ludzkich drogach, by dawać miłość Chrystusa. Jan Paweł II niósł miłość światu, szczególnie ludziom młodym, poszukującym jej. Pokazywał swoim życiem, co Boża miłość może dokonywać w życiu człowieka, jakże często rzeczy niemożliwych.

Maryjo, naucz mnie trwać przy miłości Jezusa, w niej szukać pomocy do walki ze swymi słabościami, jak również do dawania jej innym. 

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony za Twoje Sługi – świadków Twojej miłości – żywej, prawdziwej. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Dzień siódmy nowenny – 16 maja

„Maryja pod krzyżem”(zob. J 19,25-27)

Maryja przeżywa ból cierpienia i śmierci swojego Syna. Bez żalu, gniewu wobec oprawców. Trwa w miłości. Staje się Matką nas wszystkich, by nauczyć nas miłości.
Ojciec Papczyński wytrwał również w miłości, w zaufaniu planom Bożym do końca. Jan Paweł II niejednokrotnie stawał pod krzyżem razem z Maryją. Wytrwał do końca w miłości. Wiedział, że krzyż to zwycięstwo, nowe życie dla każdego człowieka.

Maryjo, naucz mnie trwać przy krzyżu Twojego Syna, ciągle na nowo przyjmując Jego miłość – cichą, pokorną, przebaczającą.

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony w świadectwie miłości Twoich Sług – miłości pokornej służebnej, prowadzącej do miłości, która wszystko zwycięża. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Dzień ósmy nowenny – 17 maja

„Maryja w Wieczerniku” (zob. Dz 2,1-13)

Maryja do końca trwała przy uczniach Jezusa. Przyjęła w Wieczerniku moc płynącą z nieba. Była przy narodzinach Kościoła, by obejmować go swoją miłością.
Ojciec Papczyński umiłował Kościół nade wszystko. Dla niego oddał swoje życie. Tu odnalazł drogę zbawienia dla siebie, współbraci i innych, do których został posłany. Jan Paweł II ukazał światu Kościół, w którym jest miejsce dla każdego człowieka, miłość Boga czekającego na wszystkich. Tylko w Nim odnajdziemy Drogę, Prawdę i Życie.

Maryjo, naucz mnie kochać Kościół prawdziwą miłością. Niech jego miłość poprowadzi mnie do odkrycia miłości Boga, który umiłował mnie do końca.

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony za świadków miłości Twojego Kościoła. Niech będą oni dla mnie drogowskazami prowadzącymi do Chrystusa. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Dzień dziewiąty nowenny – 18 maja

„Maryja Królową nieba i ziemi”(zob. Ap 12,1)

Maryja króluje, choć Jej królowanie jest dalekie od ziemskiego – wypełnione oddaniem dla innych, pokorą, służbą. Jedynie tak postawa gwarantuje koronę nieba.
Ojciec Papczyński wypełnił swoje życie również służbą. Na wzór Niepokalanej chciał odkryć przed człowiekiem wielkość Bożej miłości, którą Bóg ma wobec człowieka. Podobnie Jan Paweł II zawsze w centrum swojej posługi służył człowiekowi, którego odkupił Chrystus i powołał do chwały nieba. Droga do nieba wiedzie przez realizację Chrystusowej miłości.

Maryjo, naucz mnie żyć miłością Chrystusa w każdej chwili mojego życia. Niech ona mnie zaprowadzi do królestwa Twojego Syna.

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Boże, bądź uwielbiony za świadectwo miłości Twoich Sług, miłości prowadzącej do chwały Twojego królestwa. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

O Pani moja, o Matko moja, Tobie oddaję się cały, a na dowód mojego oddania poświęcam dziś Tobie moje oczy, uszy, usta i serce, poświęcam całego siebie. Skoro więc jestem Twoim, o dobra Matko, strzeż mnie i broń jako rzeczy i własności swojej. 

Z Modlitewnika mariańskiego