DRODZY PRZYJACIELE MARIAŃSCY!

Cierpienie i choroba są najmocniejszym doświadczeniem człowieka. Jednych cierpienie kieruje do Boga i niesie do świętości, innych załamuje i powoduje bunt przeciwko Bogu. Cierpienie jest tajemnicą, której nie jesteśmy w stanie zrozumieć umysłem, jej pełny sens możemy odkryć wyłącznie na drodze wiary i zaufania, które sprawiają, iż cierpienie nie tylko nas nie zabija, ale daje życie, zbawienie, że widzimy jego ogromny sens, bo stajemy się jak Chrystus.

Bez względu na ogromną wartość cierpienia łatwo jest zwątpić, kiedy ono dotyka nas lub naszych najbliższych. Dlatego piszę do Was, drodzy nasi Przyjaciele, aby umocnić tych z Was, którzy cierpią, oraz zachęcić do przyjścia z pomocą tym, którzy zmagają się z chorobą, czują się osamotnieni, załamani. To oni najbardziej potrzebują naszego miłosierdzia, modlitwy, dobrego słowa, a także konkretnej pomocy.

W tym roku okazja ku temu jest szczególna. Właśnie mija 20 lat od ustanowienia przez Jana Pawła II (13 maja 1992) Światowego Dnia Chorego, który jest obchodzony w dniu 11 lutego w święto Najświętszej Maryi Panny z Lourdes. Błogosławiony Jan Paweł II pragnął, aby ten dzień był okazją do refleksji nad tajemnicą cierpienia, a szczególnie, aby uwrażliwiał nas na potrzeby chorych i cierpiących. Jakże zastanawiają słowa Benedykta XVI, który w encyklice Spe salvi pisze: „Miarę człowieczeństwa określa się w odniesieniu do cierpienia i do cierpiącego” (38).

Zechciejmy także w tym roku przyjść z pomocą tym, których dotknęło cierpienie. Możemy ich wesprzeć przez uczynki miłosierdzia co do duszy i co do ciała wobec chorych i cierpiących; tych najbliższych naszemu sercu, ale i tych opuszczonych, samotnych, o których nikt nie pamięta. Modlitwa za chorych i okazywane im konkretne czyny miłości są miłe w oczach Pana Boga. Na kartach Pisma św. wielokrotnie spotykamy się z obietnicą nagrody wobec tych, którzy przychodzą z pomocą najsłabszym.

Naszą wspólną inicjatywą niech będzie nowenna (2-10 lutego) przed wspomnieniem Matki Bożej z Lourdes. Tego dnia przypada jednocześnie Światowy Dzień Chorego. Wraz z całym Kościołem włączmy się jako wspólnota Pomocników Mariańskich w wołanie do Boga za braci potrzebujących naszego wsparcia. Niech ich cierpienie nie będzie nam obojętne, ale niech nas pobudza do okazania im życzliwości oraz pomocy, której potrzebują. To właśnie w nich najwyraźniej jaśnieje oblicze naszego Pana, Jezusa Chrystusa Cierpiącego.

Drodzy Pomocnicy Mariańscy, przyślijcie do nas Wasze intencje za chorych i cierpiących, które Zgromadzenie Księży Marianów będzie przedstawiać Bogu za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny z Lourdes w sanktuarium chorych w Warszawie przy ul. Wileńskiej 69. Przez 9 kolejnych dni (2-10 lutego 2012) będzie tam odprawiana nowenna za chorych i specjalna Msza święta o dar zdrowia i umocnienia w cierpieniu dla tych, których nam polecicie (NOWENNA ZA CHORYCH – G. 18.00, MSZA ŚW. - G. 18.30) oraz 11 LUTEGO UROCZYSTA MSZA ŚW. ZA CHORYCH; NAMASZCZENIE CHORYCH).

Mieszkających w Warszawie zapraszam do uczestnictwa w tej nowennie w sanktuarium chorych w Warszawie; pozostałych - do udziału w tym okresie we Mszy św. w Waszych parafiach albo też do odprawienia nowenny we własnym domu samemu lub z całą rodziną.

Cierpienie jest trudną tajemnicą Bożej miłości. Módlmy się, aby Bóg nam ją objawił, aby objawił ją zwłaszcza tym, którzy cierpią i z tego powodu tracą nadzieję.

Krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni

NOWENNA ZA CHORYCH PRZED WSPOMNIENIEM
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY Z LOURDES

Dzień pierwszy nowenny - 2 lutego

            „Noszę jeszcze w sercu moment, kiedy to podczas wizyty w Turynie, zatopiony w modlitwie zatrzymałem się przed Świętym Całunem. Wpatrywałem się w cierpiące Oblicze, które zaprasza do kontemplacji Tego, który wziął na siebie ludzkie cierpienie wszystkich czasów i miejsc, w tym nasze cierpienia, nasze trudności, nasze grzechy. Kontemplacja Całunu jest zaproszeniem do refleksji nad tym, o czym pisze święty Piotr: »Krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni« (1 P 2,24). Syn Boży cierpiał i umarł, jednakże zmartwychwstał i właśnie dlatego Jego rany stały się znakiem naszego odkupienia, przebaczenia i pojednania z Ojcem” (Benedykt XVI, Z Orędzia na Światowy Dzień Chorego 2011).

            Módlmy się o łaskę obfitego czerpania z owoców odkupienia dokonanego przez Jezusa Chrystusa. Krwią Jego ran zostaliśmy odkupieni, „będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna” (Rz 5,10). Przemienieni i uzdolnieni ofiarą Jezusa, „błogosławmy tych, którzy nas prześladują! Weselmy się z tymi, którzy się weselą, płaczmy z tymi, którzy płaczą. Bądźmy zgodni we wzajemnych uczuciach! (por. Rz 12,14-16).

KAŻDEGO DNIA NOWENNY (można dodać własną intencję)
            Maryjo, Uzdrowienie chorych i Pocieszycielko strapionych, powierzamy Twej matczynej opiece chorych i cierpiących; wstawiaj się za nimi u Twojego Syna, a naszego Pana Jezusa Chrystusa, aby otrzymali łaskę przyjęcia cierpienia jako daru Bożej miłości oraz zostali uzdrowieni.
Pod Twoją obronę..., Ojcze nasz...
Modlitwa  
            Boże, Ty jesteś ucieczką w chorobie, okaż swoją moc nad Twoimi chorymi sługami i służebnicami, aby dzięki Twojemu miłosierdziu odzyskali zdrowie i mogli uczestniczyć w życiu świętego Kościoła. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Dzień drugi nowenny – 3 lutego

„Bóg, uosobiona Prawda i Miłość, zapragnął cierpieć dla nas i z nami; stał się człowiekiem, by móc współcierpieć z człowiekiem w sposób rzeczywisty w ciele i krwi. Stąd w każde cierpienie ludzkie wszedł Ktoś, kto je z nami dzieli i znosi; stąd w każdym cierpieniu jest odtąd obecne pocieszenie przez współcierpiącą miłość Boga, i tak wschodzi dla nas gwiazda nadziei” (por. Benedykt XVI, Encyklika Spe salvi, 39).

            Módlmy się za chorych, którzy nie akceptują swojej choroby i nie rozumieją sensu cierpienia, a w chwilach doświadczeń czują się opuszczeni i osamotnieni. Cierpienie pozostaje wciąż wielką tajemnicą, trudną do przyjęcia i udźwignięcia. Niech Bóg oświeci ich serca i umysły na przyjęcie Jego zbawienia. Niech cierpienie Jezusa Chrystusa wyjedna im łaskę akceptacji woli Bożej objawiającej się również przez cierpienie.

Dzień trzeci nowenny - 4 lutego 

            „Wobec Chrystusa, który pokazuje Tomaszowi swoje rany, jego odpowiedź zamienia się we wzruszające wyznanie: »Pan mój i Bóg mój!« (J 20,28). To, co kiedyś było przeszkodą nie do pokonania, ponieważ było znakiem pozornej porażki Jezusa, stało się po spotkaniu ze Zmartwychwstałym dowodem zwycięskiej miłości: »Jedynie Bóg, który miłuje nas do tego stopnia, iż bierze na siebie nasze rany i nasze cierpienia, zwłaszcza niezawinione, godzien jest wiary«” (Benedykt XVI, Z Orędzia Urbi et Orbi, Wielkanoc 2007).

            Módlmy się o wiarę dla zrezygnowanych, załamanych, przygniecionych ciężarem nieuleczalnej czy śmiertelnej choroby, o spotkanie z Jezusem Zmartwychwstałym, który czyni wszystko nowym. Męka i śmierć Chrystusa stały się sprawdzianem wiary dla Apostołów – wszyscy zwątpili. Jednak Chrystus swoją obecnością i ukazaniem im swoich ran przekonał ich o swojej miłości objawionej w krzyżu i powstaniu z martwych.

Dzień czwarty nowenny – 5 lutego

            „Często Męka i Krzyż Jezusa budzą w nas lęk, gdyż zdają się zaprzeczeniem życia. W rzeczywistości jednak jest dokładnie odwrotnie! Krzyż bowiem jest Bożym »tak« dla ludzkości, najwyższym i najbardziej intensywnym wyrazem Jego miłości i źródłem, z którego wypływa życie wieczne. Z przebitego serca Jezusa wypłynęło życie. Tylko On jest w stanie uwolnić nas od zła i przywrócić królestwo sprawiedliwości, pokoju i miłości, do którego wszyscy dążymy. Szczególnie wy, drodzy chorzy, odczuwajcie bliskość tego Serca wypełnionego miłością, aby czerpać z Niego z wiarą i radość w modlitwie” (Benedykt XVI, Z Orędzia na Światowy Dzień Chorego 2011).

            Módlmy się za chorych przerażonych swoją chorobą, za buntujących się przeciwko Bogu z powodu cierpienia, które ich spotkało, by zaufali Chrystusowi, który przeszedł przed nami drogę męki i krzyża, i by przytulili się do Jego Serca, w którym znajdą ukojenie, pokój i odwagę, i aby przez cierpienie, życie i wiarę byli Jego świadkami.

Dzień piąty nowenny – 6 lutego

            „Rozpoznawajcie i służcie Jezusowi w ubogich, chorych oraz w braciach i siostrach cierpiących i będących w trudnej sytuacji, i potrzebujących waszej pomocy. Wszystkich was młodych, chorych i zdrowych, ponownie zapraszam do budowania mostów miłości i solidarności, aby nikt nie czuł się samotny, ale bliski Bogu i przynależący do wielkiej rodziny Jego dzieci” (Benedykt XVI, Z Orędzia na Światowy Dzień Chorego 2011).

            Módlmy się za najsłabszych – samotnych, chorych, opuszczonych, bezdomnych, głodnych, bezrobotnych – by otrzymali odpowiednią pomoc od innych ludzi. Jeżeli każdy człowiek jest naszym bratem, to przede wszystkim jest nim cierpiący. Niech Bóg porusza serca młodych ludzi, by chętnie oddawali swoje życie w służbie potrzebującym, w których jest obecny sam Chrystus, by usłyszeli kiedyś: „Pójdźcie błogosławieni Ojca mojego (...) Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść...” (Mt 25,34-35).

Dzień szósty nowenny – 7 lutego

            „Razem z Chrystusem niech będzie przy was Najświętsza Maryja Panna, którą z ufnością wzywamy jako Uzdrowienie chorych i Pocieszycielkę strapionych. Z głębi swojego cierpienia, uczestnicząc w cierpieniach Syna, Maryja stała się zdolna do przyjęcia nowej misji: być Matką Chrystusa w Jego członkach. W godzinie Krzyża, Jezus przedstawia Jej każdego ze swoich uczniów, mówiąc: „Oto syn Twój” (J 19,26-27). Matczyna troska o Syna staje się matczyną troską o każdego z nas w naszym codziennym cierpieniu” (Benedykt XVI, Z Orędzia na Światowy Dzień Chorego 2011).

            Módlmy się za wszystkich chorych, cierpiących w różny sposób, także za uczestniczących w cierpieniu swoich bliskich, aby jednoczyli się z Chrystusem Cierpiącym i Współcierpiącą Jego i naszą Matką. Maryja najlepiej nas rozumie, troszczy się o nas, jak troszczyła się o swego Syna, aż po krzyż. Jeśli „nosimy w naszym ciele umieranie Jezusa”, to „objawi się w nas Jego zmartwychwstanie” (por. 2 Kor 4,10).

Dzień siódmy nowenny - 8 lutego

            „Drodzy chorzy i cierpiący, to właśnie przez rany Chrystusa możemy patrzeć oczyma nadziei na wszystko zło, które dotyka ludzkość. Zmartwychwstając, Chrystus Pan nie usunął ze świata cierpienia i zła, ale uzdrowił je u samych korzeni. Przemocy zła przeciwstawił wszechmoc miłości. Wskazał nam więc, że drogą do pokoju i radości jest miłość: »Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie« (J 13,34). Chrystus, Zwycięzca śmierci, żyje pośród nas. Naśladujemy naszego Mistrza w gotowości oddania życia za naszych braci, stając się posłańcami radości, która nie lęka się bólu, radości Zmartwychwstania” (Benedykt XVI, Z Orędzia na Światowy Dzień Chorego 2011).

            Módlmy się za ludzi chorych na duszy, więźniów, zatwardziałych grzeszników, przegranych w oczach świata i potępionych przez społeczeństwo, którzy być może nigdy nie słyszeli o miłości Boga. W krzyżu Jezusa Chrystusa mają oni przystęp do miłującego Ojca w niebie. Niech dotrze do nich Dobra Nowina o Bogu miłującym tych, którzy się źle mają. Niech On uleczy ich serca. Bogu nie zależy na śmierci grzesznika, ale aby się nawrócił i żył. Módlmy się również za tych, których Bóg wybrał do posługi głoszenia zbawienia więźniom i osobom z marginesu społecznego, by z ochotą i radością nieśli im Jego miłość. „Miłujcie waszych nieprzyjaciół (...) abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie” (por. Mt 5,44-45).

Dzień ósmy nowenny – 9 lutego

            „Z okazji Światowego Dnia Chorego, kieruję moje serdeczne pozdrowienie do biskupów, prezbiterów, osób konsekrowanych, seminarzystów, pracowników służby zdrowia, wolontariuszy i wszystkich tych, którzy z miłością poświęcają się służbie chorym, przynosząc ulgę w ich cierpieniu i roztaczając opiekę nad każdym chorym bratem i siostrą, w szpitalach, domach opieki i w rodzinach: w twarzach osób chorych umiejcie zawsze dostrzegać Oblicze oblicz, czyli Chrystusa” (Benedykt XVI, Z Orędzia na Światowy Dzień Chorego 2011).

            Módlmy się za diakonów i kapłanów, by chętnie spieszyli do chorych z sakramentami i pociechą chrześcijańską. Niech ich pokorna posługa wobec przykutych do łoża boleści niesie radość, pewność i nadzieję na spotkanie z Chrystusem oczekującym ich w godzinie śmierci. Módlmy się również za osoby opiekujące się chorymi, o siły fizyczne i moc Ducha Świętego dla nich, by trwali przy cierpiących, aby nikt nie czuł się zapomniany lub odrzucony.

Dzień dziewiąty nowenny - 10 lutego

            „W Światowym Dniu Chorego zwracam się również z prośbą do kompetentnych władz, ażeby dołożyły starań o rozwój i doskonalenie odpowiednich struktur opieki zdrowotnej, aby służyły one pomocą i były wsparciem dla cierpiących, przede wszystkim dla najuboższych i potrzebujących” (Benedykt XVI, Z Orędzia na Światowy Dzień Chorego 2011). „Społeczeństwo, które nie jest w stanie zaakceptować cierpiących ani im pomóc i mocą współczucia współuczestniczyć w cierpieniu, również duchowo, jest społeczeństwem okrutnym i nieludzkim” (Benedykt XVI, Encyklika Spe salvi, 38).

            Módlmy się za sprawujących władzę, aby przy ustanawianiu praw dbali o chorych i najbardziej potrzebujących i zwiększyli pomoc na rzecz zakładów opieki zdrowotnej dla ubogich. Módlmy się także, by ci, którzy są uważani przez społeczeństwo za nieprzydatnych, bezproduktywnych, byli widziani tak, jak widzi ich miłujący Bóg. 

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes – 11 lutego

Modlitwa chorego
 
Panie, prosiłem Cię o siłę, aby mi się dobrze wiodło,
a Ty pozwoliłeś mi stać się słabym,
abym nauczył się posłuszeństwa.
Prosiłem o zdrowie, abym mógł dokonywać wielkich rzeczy,
a otrzymałem chorobę, by czynić, co lepsze.
Prosiłem o bogactwa, aby być szczęśliwym,
a stałem się biednym, by być nędzarzem.
Prosiłem o władzę, aby ludzie mnie podziwiali,
a jestem bezsilny, aby zatęsknić za Tobą.
Prosiłem o przyjaźń, abym nie musiał żyć samotnie,
a Ty dałeś mi serce, abym kochał wszystkich moich braci.
Nie otrzymałem nic z tego, czego się spodziewałem.
Nie otrzymałem nic z tego, o co Cię prosiłem.
Prawie że wbrew mojej woli
zostały wysłuchane moje niewypowiedziane modlitwy,
i jestem obdarowany najbardziej ze wszystkich.
Dzięki Ci, Panie.
(Modlitwa chorego z jednego z nowojorskich szpitali wyryta na tablicy z brązu
i umieszczona przy wejściu do szpitala)

„Wodo z boku Chrystusowego, obmyj mnie.
Męko Chrystusowa, pokrzep mnie.
O dobry Jezu, wysłuchaj mnie.
W ranach swoich ukryj mnie”
Modlitwa św. Ignacego Loyoli